سعدی-گلستان-باب چهارم در فواید خاموشی
حکایت 14
ناخوش آوازی به بانگ بلند قرآن همی‌خواند . صاحبدلی برو بگذشت . گفت تو را مُشاهره چندست ؟ گفت : هیچ . گفت : پس این زحمت خود چندین چرا همی‌دهی ؟ گفت : از بهر خدا می‌خوانم . گفت : از بهر خدا مخوان
گر تو قرآن بدین نَمَط خوانی
ببری رونق مسلمانی
معنیششششششششش