دستش از پرده برون آمد چون عاج سپید

کسایی مروزی – دیوان اشعار

شماره 42

دستش از پرده برون آمد

دستش از پرده برون آمد چون عاج سپید

گفتی از میغ همی تیغ زند زهره و ماه

پشت دستش به مثل چون شکم قاقم نرم

چون دم قاقم کرده سرانگشت سیاه

نوشته‌های مرتبط

آس شدم زیر آسیای زمانه

ادامه نوشته »

بر پیلگوش قطره ی باران نگاه کن

ادامه نوشته »

پیری مرا به زرگری افگند، ای شگفت

ادامه نوشته »

نرگس نگر، چگونه همی عاشقی کند

ادامه نوشته »

از خضاب من و موی سیه کردن من

ادامه نوشته »

نیلوفر کبود نگه کن میان آب

ادامه نوشته »