وحشی بافقی- غزل شماره 321
در بزمِ وصل اگر چه همین در میان منم
چون نیک بنگری ز همه بر کران منم
رنگی ز گل ندارم و بویی ز یاسمن
آری کلیددارِ درِ بوستان منم
خار وخس زیاده بر آتش نهادنیست
گر بوستانِ حسنِ ترا باغبان منم
معلوم مهربانیِ اهلِ هوس که چیست
بشنو سخن که عاشقم و مهربان منم
ای گل اگر به گفتهٔ وحشی عمل کنی
صد ساله نوبهارِ خزان را ضمان منم