وحشی بافقی- غزل شماره 244
بندِ دیگر دارم از عشقت به هر پیوندِ خویش
جذبه‌ای خواهم که از هم بگسلانم بندِ خویش
عشق خونخوار است با بیگانه و خویشش چه کار
خورد کم خونی مگر یعقوب از فرزند خویش
ایستادن نیست بر یک مطلبم در هیچ حال
بر نمی‌آیم به میلِ طبعِ ناخرسند خویش
اینچنین مستغنی از حالِ تهی دستان مباش
آخر ای منعم نگاهی کن به حاجتمند خویش
وحشی آمد از خمارِ زهدِ خشکم جان به لب
کو صلایِ جرعه‌ای تا بشکنم سوگند خویش