ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 88

ای دل دو سه شام تا سحرگاه مخسب

در فرقت آفتاب چون ماه مخسب

چون دلو درین ظلمت چه ره میکن

باشد که برآیی به سر چاه مخسب

نوشته‌های مرتبط

ما خواجه‌ی ره نه‌ایم ما قلاشیم

ادامه نوشته »

بازی بودم پریده از عالم راز

ادامه نوشته »

ای نقش عجب که با دلم همنفسی

ادامه نوشته »

ای دل تو و درد او که درمان اینست

ادامه نوشته »

شد گلشن روی تو تماشای دلم

ادامه نوشته »

امشب که حریف مشتری و ماهم

ادامه نوشته »