ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 878

ای دل بگذر ز عشق و معشوق و دیار

گر دیده وری ز هر سه بندی زنار

در توبه ی نیستی شو و باک مدار

کاین فقر منزه است ز اغیار و دیار

نوشته‌های مرتبط

در بحر خیال غرقه‌ی گردابم

ادامه نوشته »

با روز بجنگیم که چون روز گذشت

ادامه نوشته »

در عشق تو معرفت خطا دانستیم

ادامه نوشته »

قاشانیم و لاابالی حالیم

ادامه نوشته »

چندانکه به کار خود فرو می‌بینم

ادامه نوشته »

روزی که بود دلت ز جان پر از درد

ادامه نوشته »