آن جمع کن جان پراکنده بیار

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 866

آن جمع کن جان پراکنده بیار

وان مستی هر خواجه و هر بنده بیار

آواز بکش غذای پاینده بیار

ز آواز سرافیل شوم زنده بیار

نوشته‌های مرتبط

معشوق شراب‌خوار و بی سامانست

ادامه نوشته »

ای زخم زننده بر رباب دل من

ادامه نوشته »

هر ذره و هر خیال چون بیداریست

ادامه نوشته »

جان را که در این خانه وثاقش دادم

ادامه نوشته »

این گردش را ز جان خود دزدیدم

ادامه نوشته »

از عهد مگو که او نه بر پای من است

ادامه نوشته »