مردان رهش زنده به جان دگرند

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 815

مردان رهش زنده به جان دگرند

مرغان هواش ز آشیان دگرند

منگر تو بدین دیده بدیشان کایشان

بیرون ز دو کون در جهان دگرند

نوشته‌های مرتبط

ماییم و هوای روی شاهنشاهی

ادامه نوشته »

هرگز نبود میل تو کافراشت کنی

ادامه نوشته »

عمری رخ یکدگر بدیدیم به چشم

ادامه نوشته »

صد نام ز یاد دوست بر ننگ زدیم

ادامه نوشته »

آب حیوان در آب و گل پیدا نیست

ادامه نوشته »

آن دم که حق بنده‌گزاری همه خوش

ادامه نوشته »