دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 707

دی چشم تو رای سحر مطلق میزد

روی تو ره گنبد ازرق میزد

تا داشتی آفتاب در سایه ی زلف

جان بر صفت ذره معلق میزد

نوشته‌های مرتبط

بار دگر این خسته جگر بازآمد

ادامه نوشته »

جانم بر آن جان جهان رو کرده است

ادامه نوشته »

ساقی گفتم تو را می ساده بیار

ادامه نوشته »

چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

ادامه نوشته »

جایی که در او چون تو نگاری باشد

ادامه نوشته »

در نفی تو عقل را امان نتوان داد

ادامه نوشته »