دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 705

دی باغ ز وی شکر سلامت میکرد

بر روی شکوفه‌ها علامت میکرد

آن سرو چمن دعوی قامت میکرد

گل خنده‌زنان بر او قیامت میکرد

نوشته‌های مرتبط

نی با تو دمی نشستنم سامانست

ادامه نوشته »

شادم که ز شادی جهان آزادم

ادامه نوشته »

در عالم گل گنج نهانی ماییم

ادامه نوشته »

نومید مشو امید میدار ای دل

ادامه نوشته »

همواره خوشی و دلکشی نامیزد

ادامه نوشته »

سرسبز بود خاک که آبش یار است

ادامه نوشته »