دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 704

دو کون خیال خانه‌ای بیش نبود

وامد شد ما بهانه‌ای بیش نبود

عمریست که قصه‌ای ز جان میشنوی

قصه چه کنم فسانه‌ای بیش نبود

نوشته‌های مرتبط

شب گشت درین سینه چه سوز است عجب

ادامه نوشته »

زان خسرو جان تو مهر شاهی بستان

ادامه نوشته »

ای شمع تو صوفی صفتی پنداری

ادامه نوشته »

جانم بر آن قوم که جانند ایشان

ادامه نوشته »

ای نسخه ی نامه ی الهی که تویی

ادامه نوشته »

من بحر تمامم و یکی قطره نیم

ادامه نوشته »