دلدار ابد گرد دلم می گردد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 696

دلدار ابد گرد دلم می گردد

گرد دل و جان خجلم می گردد

زین گل چو درخت سر برآرم خندان

کآب حیوان گرد گلم می گردد

نوشته‌های مرتبط

نی هرکه کند رقص و جهد بالا او

ادامه نوشته »

شب گوید من انیس می‌خوارانم

ادامه نوشته »

رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین

ادامه نوشته »

بالا سر او دست زند این دستم

ادامه نوشته »

برخیز و طواف کن بر آن قطب نجات

ادامه نوشته »

سوگند همی خورد پریر آن ساقی

ادامه نوشته »