ای نرم دلانی که وفا میکارید

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 566

ای نرم دلانی که وفا میکارید

بر خاک سیه دُر صفا میبارید

در هر جایی خبر ز حالم دارید

در دست چنین هجر مرا مگذارید

نوشته‌های مرتبط

گرمای تموز از دل پردرد شماست

ادامه نوشته »

دوش آن بت من همچو مه گردون بود

ادامه نوشته »

هر روز به نو برآید آن دلبر عشق

ادامه نوشته »

ما عاشق عشقیم که عشق است نجات

ادامه نوشته »

گویم که کیست روح‌افراز مرا

ادامه نوشته »

ای دوست مرا دمدمه بسیار مده

ادامه نوشته »