اول که رخم زرد و دلم پر خون بود - ادبستان شعر پارسی % %

اول که رخم زرد و دلم پر خون بود

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 543

اول که رخم زرد و دلم پر خون بود

هم خرقه و همراه دلم مجنون بود

آن صورت و آن قاعده تا اکنون بود

کاری آمد که آن همه مادون بود

 

دیدگاهتان را بنویسید

😊
🌸🌹🌺🌻🌷🌼💐🥀😒😡😠😤😊😂❤️👍🔥🎉😍🤔😢🙏😎🥳😅🤗😴🤩😭😱💔✨💯👏🙌💪🌟💖💙💚🧡💜🤍🖤