آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 490

آن کس که بر آتش جهانم بنهاد

صد گونه زبانه بر زبانم بنهاد

چون شش جهتم شعله ی آتش بگرفت

آه کردم و دست بر دهانم بنهاد

نوشته‌های مرتبط

تا سر نشود یقین که سرکش نشود

ادامه نوشته »

ای داروی فربهی جان عاشق

ادامه نوشته »

دشنامم ده که مست دشنام توام

ادامه نوشته »

این بانک خوش از جانب کیوان منست

ادامه نوشته »

روزی ترش است و دیده ی ابرتر است

ادامه نوشته »

اندر دو جهان دلبر و جانم تو بسی

ادامه نوشته »