بودم شب و روز یار جویای صلاح

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 460

بودم شب و روز یار جویای صلاح

اندر سر من نبود جز رای صلاح

امسال چنانم که نیارم گفتن

یک سال دگر وای مرا وای صلاح

نوشته‌های مرتبط

آنها که به کوی عارفان افتادند

ادامه نوشته »

ای عشق تو را پری و انسان دانند

ادامه نوشته »

روزی که مرا عشق تو دیوانه کند

ادامه نوشته »

ای جان ز دل تو بر دل من راهست

ادامه نوشته »

از نوح سفینه ایست میراث نجات

ادامه نوشته »

حیف است که پیش کر زنی طنبوری

ادامه نوشته »