مستم ز خمار عبهر جادویت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 414

مستم ز خمار عبهر جادویت

دفعم چه دهی چو آمدم در کویت

من سیر نمی شوم ز لب تر کردن

آن به که مرا درافکنی در جویت

نوشته‌های مرتبط

ای آنکه درین جهان چو تو پاکی نیست

ادامه نوشته »

اسرار مرا نهانی اندر جان کن

ادامه نوشته »

دی عاقل و هشیار شدم در کاری

ادامه نوشته »

خود راز چنین لطف چه مانع باشیم

ادامه نوشته »

یاران که در این بساط کردند نزول

ادامه نوشته »

یاری که به حسن از صفت افزونست

ادامه نوشته »