عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 362

عشقت به دلم درآمد و شاد برفت

بازآمد و رخت خویش بنهاد برفت

گفتم به تکلف دو سه روزی بنشین

بنشست و کنون رفتنش از یاد برفت

نوشته‌های مرتبط

جانی که شراب عشق از آن سو خورده است

ادامه نوشته »

ای شب شادی همیشه بادی شادا

ادامه نوشته »

گویند مرا چند بخندی ز گزاف

ادامه نوشته »

یک لحظه اگر نفس تو محکوم شود

ادامه نوشته »

از آتش عشق سردها گرم شود

ادامه نوشته »

ای طالب دنیا تو یکی مزدوری

ادامه نوشته »