زان روی که دل بسته ی آن زنجیر است

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 342

زان روی که دل بسته ی آن زنجیر است

در دامن او دست زدن تقدیر است

چون دست به دامنش زدم گفت بهل

گفتم که خموش روز گیراگیر است

نوشته‌های مرتبط

ای یار که نیست همچو تو یار مخسب

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که از غمانت رستم

ادامه نوشته »

از سوز غم تو آتشی میطلبم

ادامه نوشته »

مردی یارا که بوی فقر آید از او

ادامه نوشته »

حل می نکند هیچ کسی مشکل من

ادامه نوشته »

میدان فراخ و مرد میدانی نه

ادامه نوشته »