بستم سر خم باده و بوی برفت

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 249

بستم سر خم باده و بوی برفت

آن بوی به هر ره و به هر کوی برفت

خون دل ها ز بوش چون جوی برفت

زان سوی که آمد به همان سوی برفت

نوشته‌های مرتبط

آن وسوسه‌ای که شرمها را ببرد

ادامه نوشته »

در چشم منی و گرنه بینا کیمی

ادامه نوشته »

در مغز فلک چو عشق تو جا گیرد

ادامه نوشته »

ای آنکه طبیب دردهای مایی

ادامه نوشته »

من بنده ی تو بنده ی تو بنده ی تو

ادامه نوشته »

روزی که بود دلت ز جان پر از درد

ادامه نوشته »