با شاه هر آنکسی که در خرگاهست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 230

با شاه هر آنکسی که در خرگاهست

آن از کرم و لطف و عطای شاهست

با شاه کجا رسی به هر بی خویشی

زانجانب بی خودی هزاران راهست

نوشته‌های مرتبط

ای دوست به حق آنکه جان را جانی

ادامه نوشته »

بر ما رقم خطاپرستی همه هست

ادامه نوشته »

فانی شدم و برید اجزای تنم

ادامه نوشته »

شاهی که شفیع هر گنه بود برفت

ادامه نوشته »

ای عشق بتا به تلخ خویان خو بخش

ادامه نوشته »

ای دل ز جفای دلستانان مگریز

ادامه نوشته »