با دشمن تو چو یار بسیار نشست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 225

با دشمن تو چو یار بسیار نشست

با یار نشایدت دگربار نشست

پرهیز از آن عسل که با زهر آمیخت

بگریز از آن مگس که بر مار نشست

نوشته‌های مرتبط

صبح آمد و وقت روشنایی آمد

ادامه نوشته »

توبه که دل خویش چو آهن کرده است

ادامه نوشته »

مینال که آن ناله شنو همسایه است

ادامه نوشته »

ای آنکه نظر به طعنه میاندازی

ادامه نوشته »

عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی

ادامه نوشته »

درویش که اسرار جهان می بخشد

ادامه نوشته »