این گرمابه که خانه ی دیوانست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 214

این گرمابه که خانه ی دیوانست

خلوتگه و آرامگه شیطانست

در وی پری و پری رخی پنهانست

پس کفر یقین کمینگه ایمانست

نوشته‌های مرتبط

امشب شب من بسی ضعیف و زار است

ادامه نوشته »

بر من در وصل بسته میدارد دوست

ادامه نوشته »

تو کان جهانی و جهان نیم جو است

ادامه نوشته »

می‌گرییم زار و یار گوید زرقست

ادامه نوشته »

سوگند بدان دل که شده است او پستش

ادامه نوشته »

روزی که مرا عشق تو دیوانه کند

ادامه نوشته »