من ذره بدم ز کوه بیشم کردی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1966

من ذره بدم ز کوه بیشم کردی

پس مانده بدم از همه پیشم کردی

درمان دل خراب و ریشم کردی

سرمستک و دستک زن خویشم کردی

نوشته‌های مرتبط

عقل آمد و پند عاشقان پیش گرفت

ادامه نوشته »

در من غم شبکور چرا پیچیده است

ادامه نوشته »

با تو سخنان بی زبان خواهم گفت

ادامه نوشته »

کم باد سری که آن سران را پا نیست

ادامه نوشته »

روز شادیست غم چرا باید خورد

ادامه نوشته »

خود راز چنین لطف چه مانع باشیم

ادامه نوشته »