گویی که مگر به باغ رز رشته امی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1944

گویی که مگر به باغ رز رشته امی

یا بر رخ خویش زعفران کشته امی

آن وعده که کرده ای رها می نکند

ور نی خود را به رایگان کشته امی

نوشته‌های مرتبط

آن تاق که نیست جفتش اندر آفاق

ادامه نوشته »

مجموع تن و قالب خود را بنگر

ادامه نوشته »

تمکین و قرار من که دارد در عشق

ادامه نوشته »

ای عشق که جان ها اثر جان تواند

ادامه نوشته »

دوش از سر عاشقی و از مشتاقی

ادامه نوشته »

زین پیش اگر دم از جنون میزده‌ام

ادامه نوشته »