گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1921

گر صید خدا شوی ز غم رسته شوی

ور در صفت خویش روی بسته شوی

میدان که وجود تو حجاب ره توست

با خود منشین که هر زمان خسته شوی

نوشته‌های مرتبط

گفتم به طبیب دارویی فرمایی

ادامه نوشته »

هر لحظه همی خوانمش از راه بعید

ادامه نوشته »

تا ظن نبری که از غمانت رستم

ادامه نوشته »

از بهر تو صد بار ملامت بکشم

ادامه نوشته »

مه دوش به بالین تو آمد به سرای

ادامه نوشته »

بیمارم و غم در امتحانم دارد

ادامه نوشته »