ای دوست مکن که روزها را فرداست

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 192

ای دوست مکن که روزها را فرداست

نیکی و بدی چو روز روشن پیداست

در مذهب عاشقی خیانت نه رواست

من راست روم تو کج روی ناید راست

نوشته‌های مرتبط

یک لحظه اگر نفس تو محکوم شود

ادامه نوشته »

تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

ادامه نوشته »

آن خوش باشد که صاحب تمییزی

ادامه نوشته »

من دوش به خواب در بدیدم قمری

ادامه نوشته »

دل گفت به جان کای خلف هر دو سرا

ادامه نوشته »

ای دل ز جفای دلستانان مگریز

ادامه نوشته »