عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1902

عاشق شوی ای دل و ز جان اندیشی

دزدی کنی و ز پاسبان اندیشی

دعوی محبت کنی ای بی معنی

وانگه ز زبان این و آن اندیشی

نوشته‌های مرتبط

جانی و جهانی و جهان با تو خوش است

ادامه نوشته »

بر گلشن یارم گذرت بایستی

ادامه نوشته »

تا آتش و آب عشق بشناخته‌ام

ادامه نوشته »

گفتم که دلا تو در بلا افتادی

ادامه نوشته »

عالم جسم است و نور جانی ماییم

ادامه نوشته »

درنه قدمی که چشمه ی حیوانست

ادامه نوشته »