جان در ره ما بباز اگر مرد دلی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1827

جان در ره ما بباز اگر مرد دلی

ورنی سر خویش گیر کز ما بحلی

این ملک کسی نیافت از تنگ دلی

حق میطلبی و مانده در آب و گلی

نوشته‌های مرتبط

پیران خرابات غمت بسیارند

ادامه نوشته »

مردی که فلک رخنه کند از دردی

ادامه نوشته »

با بی خبران اگر نشستی فردی

ادامه نوشته »

آن لاله رخی که با رخ زردم از او

ادامه نوشته »

تا ظن نبری دور زمانم کشته است

ادامه نوشته »

اندر ره حق چو چست و چالاک شوی

ادامه نوشته »