تا هشیاری به طعم مستی نرسی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1819

تا هشیاری به طعم مستی نرسی

تا تن ندهی به جان پرستی نرسی

تا در غم عشق دوست چون آتش و آب

از خود نشوی نیست به هستی نرسی

نوشته‌های مرتبط

ما مذهب چشم شوخ مستش داریم

ادامه نوشته »

از عشق تو هر طرف یکی شبخیزی

ادامه نوشته »

در نفی تو عقل را امان نتوان داد

ادامه نوشته »

من عادت و خوی آن صنم میدانم

ادامه نوشته »

بازآمدم اینک که زنم آتش نیز

ادامه نوشته »

ای طالب اگر تو را سر این راهست

ادامه نوشته »