تا چند ز جان مستمند اندیشی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1814

تا چند ز جان مستمند اندیشی

تا کی ز جهان پر گزند اندیشی

آنچه از تو ستد همین کالبد است

یک مزبله گو مباش چند اندیشی

نوشته‌های مرتبط

تا در دل من عشق تو اندوخته شد

ادامه نوشته »

هر روز یکی شور بر این جمع زنی

ادامه نوشته »

واپس مانی ز یار واپس باشی

ادامه نوشته »

هوش عاشق کجا بود سوی نسیم

ادامه نوشته »

ای یوسف جان ز حال یعقوب بپرس

ادامه نوشته »

سرسبز بود خاک که آبش یار است

ادامه نوشته »