بی خود باشی هزار رحمت بینی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1809

بی خود باشی هزار رحمت بینی

با خود باشی هزار زحمت بینی

همچون فرعون ریش را شانه مکن

گر شانه کنی سزای سبلت بینی

نوشته‌های مرتبط

خواهم گردی که از هوای تو رسد

ادامه نوشته »

من نیز چو تو عاقل و هشیار بدم

ادامه نوشته »

ممکن ز تو چون نیست که بردارم دل

ادامه نوشته »

عشق آن نبود که هر زمان برخیزی

ادامه نوشته »

حاشا که شود سینه ی عاشق غمناک

ادامه نوشته »

ای آن که ز تو مشکلم آسان گردد

ادامه نوشته »