ای یار گرفته‌ و شراب آمیزی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1766

ای یار گرفته‌ و شراب آمیزی

میریز شراب را که خوش میریزی

برخیزد رستخیز چون برخیزی

چون خویش چنین شدی چرا بگریزی

نوشته‌های مرتبط

مگریز ز من که من خریدار توام

ادامه نوشته »

جان محرم درگاه همی باید برد

ادامه نوشته »

بی‌من به زبان من سخن می آید

ادامه نوشته »

تا کی باشی ز دور نظاره ی ما

ادامه نوشته »

بی‌طاعت دین بهشت رحمان مطلب

ادامه نوشته »

برقی که ز میغ آن جهان روی نمود

ادامه نوشته »