ای آنکه ره گریز می‌اندیشی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1695

ای آنکه ره گریز می‌اندیشی

تو پنداری که بر مراد خویشی

شه می‌کشدت مجوی از شه پیشی

یکسان نبود شهنشی درویشی

نوشته‌های مرتبط

آمد آمد ترش ترش یعنی بس

ادامه نوشته »

در هر دو جهان دلبر و یارم تو بسی

ادامه نوشته »

سر رشته ی شادیست خیال خوش تو

ادامه نوشته »

این مستی من ز باده ی حمرا نیست

ادامه نوشته »

جانی که شراب عشق از آن سو خورده است

ادامه نوشته »

المنة لله که به تو پیوستم

ادامه نوشته »