ای آنکه تو از درش بیادم دادی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1693

ای آنکه تو از درش بیادم دادی

زان حالت پرجوش بیادم دادی

آن رحمت را کجا فراموش کنم

کز گنج فراموش بیادم دادی

نوشته‌های مرتبط

ماییم و هوای یار مه رو شب و روز

ادامه نوشته »

گفتم چشمم گفت به راهش میدار

ادامه نوشته »

آواز تو را طبع دل ما بادا

ادامه نوشته »

آن بت که جمال و زینت مجلس ماست

ادامه نوشته »

آمد دل تا درد نهانم گفتن

ادامه نوشته »

پیوسته مرید حق شو و باقی باش

ادامه نوشته »