آن خوش باشد که صاحب تمییزی

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1657

آن خوش باشد که صاحب تمییزی

بی‌آنکه بپرسند بگوید چیزی

بی گفت و تقاضا برسد مهمان را

ترونده ی خوش ز صاحب پالیزی

نوشته‌های مرتبط

من خاک تو را به چرخ اعظم ندهم

ادامه نوشته »

اندر دل بی‌وفا غم و ماتم باد

ادامه نوشته »

از کم خوردن زیرک و هشیار شوی

ادامه نوشته »

زین پیش اگر دم از جنون میزده‌ام

ادامه نوشته »

تا با تو ز هستی تو هستی باقیست

ادامه نوشته »

العین لفقدکم کثیرالعبرات

ادامه نوشته »