باز آمد یار با دلی چون خاره

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1615

باز آمد یار با دلی چون خاره

وز خاره ی او این دل من صد پاره

در مجلس من بودم و عشقش چون چنگ

اندر زده چنگ در من بیچاره

نوشته‌های مرتبط

بازی بودم پریده از عالم راز

ادامه نوشته »

آنجا بنشین که همنشین مردانند

ادامه نوشته »

یاران یاران ز هم جدایی مکنید

ادامه نوشته »

این پرده ی دل دگر مکن تا نرود

ادامه نوشته »

شادی زمانه با غمم برنامد

ادامه نوشته »

تو آبی و ما جمله گیاهیم همه

ادامه نوشته »