ای روز الست ملک و دولت رانده

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1611

ای روز الست ملک و دولت رانده

وی بنده تو را چو قل هو الله خوانده

چون روشنی روز درآی از در من

بین گردن من به سوی در کژ مانده

نوشته‌های مرتبط

گویند که عشق عاقبت تسکین است

ادامه نوشته »

گر می‌کشدم غم تو هر دم تو مکش

ادامه نوشته »

سودای تو را بهانه‌ای بس باشد

ادامه نوشته »

مرغی ملکی زان سوی گردون بپرد

ادامه نوشته »

هشدار که فضل حق به ناگاه آید

ادامه نوشته »

این نعره ی عاشقان ز شمع طرب است

ادامه نوشته »