گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1581

گر عاقل عالمی به عشق ابله شو

ور ماه فلک تویی چو خاک ره شو

با نیک و بد و پیر و جوان همره شو

فرزین و پیاده باش آنگه شه شو

نوشته‌های مرتبط

آن ساقی روح دردهد جام آخر

ادامه نوشته »

هر ذره که چون گرسنه بر خوان خداست

ادامه نوشته »

هر شب که به بنده همنشین میافتی

ادامه نوشته »

از صنع برآیم بر صانع باشم

ادامه نوشته »

ای یک قدح از درد تو دریای جهان

ادامه نوشته »

ای عشق که هستی به یقین معشوقم

ادامه نوشته »