گر جمله برفتند نگارا تو مرو

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1579

گر جمله برفتند نگارا تو مرو

ای مونس و غمگسار ما را تو مرو

پرمیکن و می ده و همی خند چو قند

ای ساقی خوب عالم آرا تو مرو

نوشته‌های مرتبط

عشق آن نبود که هر زمان برخیزی

ادامه نوشته »

گویند که فردوس برین خواهد بود

ادامه نوشته »

از من زر و دل خواستی ای مهر گسل

ادامه نوشته »

گفتم چه کنم گفت همین که چه کنم

ادامه نوشته »

چشمت صنما هزار دلدار کشد

ادامه نوشته »

بیزارم از آن لعل که پیروزه بود

ادامه نوشته »