هنگام اجل چو جان بپردازد تن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1527

هنگام اجل چو جان بپردازد تن

مانند قبای کهنه اندازد تن

تن را که ز خاکست دهد باز به خاک

وز نور قدیم خویش برسازد تن

نوشته‌های مرتبط

چون زیر افکند در عراق آمیزد

ادامه نوشته »

هر گه که دل از خلق جدا می‌بینم

ادامه نوشته »

دستار نهاده ای به مطرب ندهی

ادامه نوشته »

اول به هزار لطف بنواخت مرا

ادامه نوشته »

گویند که فردوس برین خواهد بود

ادامه نوشته »

از حال ندیده تیره ایامان را

ادامه نوشته »