گلباغ نهانست و درختان پنهان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1506

گلباغ نهانست و درختان پنهان

صد سال نماید او و او خود یکسان

بحریست محیط و بی‌حد و بی‌پایان

صد موج ز موج او درون صد جان

نوشته‌های مرتبط

گفتار تو زر و نعلت ار زرین است

ادامه نوشته »

خواهی که ببینی تو به بیداری راز

ادامه نوشته »

اندر ره فقر دیده نادیده کنند

ادامه نوشته »

مطرب خواهم که عاشق مست بود

ادامه نوشته »

ما خاک تو را به آب زمزم ندهیم

ادامه نوشته »

حاشا که به ماه گویمت میمانی

ادامه نوشته »