دوش آنچه برفت در میان تو و من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1475

دوش آنچه برفت در میان تو و من

نتوان بنوشتن و نه بتوان گفتن

روزی که سفر کنم ازین کهنه وطن

افسانه کند از آن شکنهای کفن

نوشته‌های مرتبط

یک سو مشکوة امر پیغام نهاد

ادامه نوشته »

یا صورت خودنمای تا نقش کنیم

ادامه نوشته »

از آتش عشق دوست تفها بزنید

ادامه نوشته »

گر مشتاقی به پیش مشتاق نشین

ادامه نوشته »

هین وقت صبوحست می ناب بیار

ادامه نوشته »

ده دینارم بگفتی اول به کرم

ادامه نوشته »