بیدل من و بیدل من و بیدل تو و من

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1443

بیدل من و بیدل من و بیدل تو و من

سرمست همی شدیم روزی به چمن

عمریست که من در آرزوی آنم

کان عهد به یادآوری ای عهد شکن

نوشته‌های مرتبط

ماه آمد پیش او که تو جان منی

ادامه نوشته »

گر من میرم مرا بیارید شما

ادامه نوشته »

ماییم چو حال عاشقان زیر و زبر

ادامه نوشته »

تا خاک قدوم هر مقدم نشوی

ادامه نوشته »

دل بر سر تو به دل نجوید هرگز

ادامه نوشته »

آن کس که امید یاری غم داده است

ادامه نوشته »