با دل گفتم اگر بود جای سخن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1434

با دل گفتم اگر بود جای سخن

با دوست غمم بگو در اثنای سخن

دل گفت به گاه وصل با یار مرا

نبود ز نظاره هیچ پروای سخن

نوشته‌های مرتبط

دلها مثل رباب و عشق تو کمان

ادامه نوشته »

آن سر که بود بی‌خبر از وی خسبد

ادامه نوشته »

ای دشمن جان و جان شیرین که تویی

ادامه نوشته »

ای داده مرا به خواب در بیداری

ادامه نوشته »

گویند مرا که این همه درد چراست

ادامه نوشته »

من عاشقی از کمال تو آموزم

ادامه نوشته »