ای لعل لبت معدن شکر چیدن

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1423

ای لعل لبت معدن شکر چیدن

وز چشم تو نور نامصور دیدن

مه گردانست و برک که گردانست

فرقست بسی میان هر گردیدن

نوشته‌های مرتبط

لاحول ولا دور کند آن غم را

ادامه نوشته »

من بنده ی آن کسم که بی ماش خوش است

ادامه نوشته »

آن شب که تو را به خواب بینم پیداست

ادامه نوشته »

گر من مستم ز روی بدکرداری

ادامه نوشته »

رویت بینم بدر من آن را دانم

ادامه نوشته »

از دل سوی دلدار شکافست شکاف

ادامه نوشته »