آشفته همی روی به کویی ای جان

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1378

آشفته همی روی به کویی ای جان

میجویی از آن گمشده ی خویش نشان

من دوش بدیدم کمرت را ز میان

هان تا نبری گمان بد بر دگران

نوشته‌های مرتبط

بی نام و نشان چون دل و جانم کردی

ادامه نوشته »

ای آنکه ز اهل دنیی ام پنداری

ادامه نوشته »

در دیده‌ی ما نگر جمال حق بین

ادامه نوشته »

ای عشق تو را پری و انسان دانند

ادامه نوشته »

ای خواجه تو را غم جمال و جاهست

ادامه نوشته »

آن بت که جمال و زینت مجلس ماست

ادامه نوشته »