من سر بنهم در رهت ای کان کرم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1338

من سر بنهم در رهت ای کان کرم

کامروز من از تو ای صنم مست ترم

سوگند خورم وگر تو باور نکنی

سوگند چرا خورم چرا می نخورم

نوشته‌های مرتبط

این شکل سفالین تنم جام دلست

ادامه نوشته »

من بادم و تو برگ نلرزی چه کنی

ادامه نوشته »

ای خواجه به خواب ور نبینی ما را

ادامه نوشته »

ای جان خبرت هست که جانان تو کیست

ادامه نوشته »

عمریست ندیده‌ایم گلزار تو را

ادامه نوشته »

چون آمده‌ای در این بیابان حاصل

ادامه نوشته »