ما رخت وجود بر عدم بربندیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1313

ما رخت وجود بر عدم بربندیم

بر هستی نیست مزور خندیم

بازی بازی طنابها بگسستیم

تا خیمه‌ی صبر از فلک برکندیم

نوشته‌های مرتبط

روی چو مهت پیش چراغ اولی‌تر

ادامه نوشته »

ای دل تو به هر خیال مغرور مشو

ادامه نوشته »

عشقی که از او وجود بی‌جان میزیست

ادامه نوشته »

دشنامم ده که مست دشنام توام

ادامه نوشته »

آن بت که جمال و زینت مجلس ماست

ادامه نوشته »

کو پای که او باغ و چمن را شاید

ادامه نوشته »