عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم

مولانا – کلیات شمس تبریزی

رباعی شماره 1263

عشق از بنه بی‌بنست و بحریست عظیم

دریای معلق است و اسرار قدیم

جان ها همه غرقه‌اند در بحر مقیم

یک قطره از او امید و باقی همه بیم

نوشته‌های مرتبط

از خاک کف پات سران حیرانند

ادامه نوشته »

من بنده ی تو بنده ی تو بنده ی تو

ادامه نوشته »

آن را که خدای ناف بر عشق برید

ادامه نوشته »

گه در طلب وصل مشوش باشیم

ادامه نوشته »

سنبل چو سر عقاب زلف تو نداشت

ادامه نوشته »

مردان رهش زنده به جان دگرند

ادامه نوشته »